23 Nisan 2016

Uyku eğitimi ve kendi odasında uyuma



Bir bebeğin büyüme aşamasındaki en en en zor süreçlerden biri uyku düzeni bence...
"Her bebek başkadır" sözü üzerinden de gitsek ortak olan nokta her bebeğin kendine has uyku sıkıntıları olduğu.

Doğmaları ile başlayan ve bazen aylarca bazense yıllarca devam edebilen içinden kolay kolay çıkılıp çözülmeyen bir mesele...Hele ki tecrübeli bir anne değilsen...

Yolun başında olanların içini karartma yazısı değil tabii ki, benim için bir mucizenin yazısı bu...

Çünkü bahsedeceğim Harun'un 7 aylık uyku macerası ve mutlu son.

Harun'u eve getirdiğimiz günden beri karnı doyduktan sonra yerinde mışıl mışıl uyuyan bir bebek olamadı. Ne pışpışlar, ne kucaklar, ne ayakta sallamalar, ne beşikte sallamalar...Her seferinde başka bir türlü uyudu.

Ama tam bir tavşan uykusu...Kıpırdatsan uyanır, parkedeki boşluğa kazara bassan çıt dese uyanır, evde misafir varsa yandın, yatağına uzanırsın gıcırrr sesi çıkar uyanır, ışık kapatırsın tık sesine uyanır, kapı çalar uyanır, sifon sesine uyanır, su sesine uyanır, kaşık tabak sesine uyanır falan filan uzaaaaaaaaaaarrr gider... Ne çektiğimi ancak bunu yaşamış ve yaşayan anneler anlar.

Herkesin bebeği ana kucağında kalabalıkta, onca gürültüde gık demeden uyurken, Harun'un çıt sesine uyanması bize çok yorucu günler yaşattı. Sese alıştırmadın muhabbetini herkesten dinlemek zorunda kalmamın sebebi işte...Bu bebek eve geldiğim günden beri böyle dedim ama kimseye anlatamadım.

Doğduktan 15 gün sonra
bir de kolik başlamaz mı? Hayırlı olsun o zaman...Sonrasında 3 ay gaz sancıları ile mücadele ve sese hassasiyet devam etti. Hep çok hareketli uyumayı tercih etti kolikten dolayı. O yüzden beşiğinde sallayarak uyuttuk. Ama 45dk-1 saat salladığımı ancak uyuduğunu bilirim.



Hareketli uyumayı tercih etmesine rağmen ve bebeklerin %90ı oto koltuğunda 5-6dk içinde uyumalarına rağmen Harun asla uyumadı. Ve o İstanbul trafiğinde bir haftasonu geçirmek için dışarı çıkmalarımız hep hüsran oldu.

Ayrıca dışarıda gezmelerde Harun'dan küçük-büyük hemen her bebek, bebek arabasında uyurken, Harun asla ve asla uyumadı. Uyutup koysak da 5dk sonra uyandı. Asla bebek arabasında durmadı bile...

Gündüz 1 kez 1 saat kadar uyuyor başka uyumuyordu.

Tek şansımız gece uykularının sorunsuz oluşuydu. Gece uykusundan sık uyanmıyordu. Bu ilk aylarda 3-4 kezdi. Sonrasında 2-3 ve son zamanlarda 1 kez uyanmaya başlamıştı. Harun'un yorucu uyku temposu için gece uykusu bizim için büyük şanstı.

Harun 4 ayı geçtikten sonra artık beşikte sallanmak istememeye başladı. Hiçbir sallama yolunu kabul etmedi. Sadece kucakta pışpışla uyumak istedi.




Açıkçası yatağının sallama özelliği yoktu. Kara kara düşünüyordum ya yatağında da sallanmak isterse diye. Kucakta uyumak istemesine sevinsem mi üzülsem mi bilemedim o yüzden.

4.ay devam etti, 5.ay'ın sonları geldi kucakta uyumalar devam ediyordu. Yine de uyumamak için her seferinde oldukça fazla direniyordu. Canımız çıkıyor eşimle değişmeli olarak uyutuyorduk. gündüz ben, gece o sorumluydu. Harun'un kilosu arttıkça işkenceye dönüşmeye başladı. 6.ayı geçtiğimizde 9kg küsür bir bebeği kucakta en az yarım saat pışpışlamak kolay değildi.

Uyku eğitimiyle ilgili de daha önce çok fazla okuma yapmıştım ama okuduklarım bu sürecin çok sancılı ve ağlamalı bir süreç olduğunu işaret ediyordu. Gözüm fena korkuyordu. nereden başlamalı, ne zaman başlamalı, hazır mı değil mi bir türlü karar veremiyordum. İnsanlar baş edemeyip uyku eğitimi uzmanlarıyla çalışıyordu. Bunları gördükçe iyice geriliyordum.

Artık yavaş yavaş yatağına alışsın diye günde bir kez yatağında uyutmak istedim. Yapamadım...
Boyu uzamıştı, beşikte sürünerek dikey pozisyondan beşiğin enine geçip kendini sıkıştırıyordu.Bu da onu uyandırıyor, çok canım sıkılıyordu.


MUTLU SON'A DOĞRU

Yine kollarımda müthiş kilo ağırlığından ağrıyla uyandığım bir sabah karar verdim...
*Bugün bu beşik kalkıyor ve Harun odasında kendi kendine uyumaya alışıyor, dedim.
*Zor olsa da, üzülsem de, ağlasa da...Doğru olan bu,dedim.

Sabah oyun oynadık, mamasını yedi, biraz daha oynadı ve huysuzlaşmaya başladı. Uykusu geldi diye düşündüm ve haydi bakalım bismillah dedim.

Ferber yöntemini uygulamayı tercih ettim

Öptüm, şimdi uyku vakti dedim. 
Ninnisini açtım.
Kapıyı çekip, çıktım.

Kısa süre sonra ağlamaya başladı.
5dk. bekleyip gittim.
Ten teması kurmadan, kucağa almadan, konuşmadan sakinleştirmem gerekiyordu.
Poposuna pışpış yaptım ritmik şekilde.
Susmadı.
Tekrar çıktım.
5dk. daha bekledim.
Tam içeri girecekken sesi azaldı.
Bir baktım uyumuş.
Süreç 17dk sürdü.

İlk denemede 45dk-1 saaate kadar uzayabileceği yazarken bu kadar hızlı olabilmesine inanamadım. Şoka girdim, bu devamlı olur mu acaba diye heyecanlandım, ya olmazsa diye üzüldüm.

Harun o uykuyu daha önce uyuduğu gündüz uykularından daha uzun uyudu. Bir posta daha şok oldum.



Sonrasında Harun huysuzlaşınca, eğer toksa ve uyanalı 2 saati geçtiyse uykusu geldiğini düşünüp hep yatağına götürdüm ve bu rutini tekrarladım. Her gün içeri girme süresi 5dk daha uzadı.

Yani :
Birinci gün 5dk. sonra içeri girdiysem ikinci gün 10dk. sonra, üçüncü gün 15dk sonra içeri girdim onu sakinleştirmek için. Ama uyuma süresi 17dk. hiç aşmadı.

Yatağında uyumaya tam olarak 6,5 aylıkken başlamış olduk ve hem yatağında hem de kendi kendine uyumaya başladı.

Yatağına geçtiğinden bu yana da istisnalar hariç gece uyanmadı.
Ama mutlaka ve mutlaka uykusu gelince uyudu. Zorla değil.

Çok kısa bir sürede bana uykusu geldiğini ifade etmeye başladı. Oyun oynarken gözlerini kapatıp, yüzünü kaşımaya başladıysa uykusu gelmiştir.


Aynı rutinle onu yatağına koyduğumda ağlamadan hafif inleyerek 1-2dk da uyumaya başladı ve uyku süresi uzadı. Artık gündüz 2 kez uyumaya başladı. Sese karşı hassasiyeti de minimumlara indi. Ve uyandığında yatağında oynamaya başlıyor, ağlamıyordu. Mırıltılarını duyup yanına gitmek bir harika:) Ve beni gördüğünde yüzündeki o mutluluk...

Geçen gün bebek arabasında hiç ağlamadan birden uyudu. Ben yine şok oldum. Bir şey oldu sandım. Çünkü ben onu bebek arabasında kendiliğinden uyuduğunu bir kere bile görmedim. Kısmet 7.aymış:)



Ve 5.ayından bu yana da arabaya bindikten 5-6dk sonra oto koltuğunda uykuya dalıyor.

Çok zor sanmıştım. Harun kim bilir ne zaman kendi kendine uyur diye rüyalar görüyordum. Bu kadar kolay olacağını nereden bilirdim. Meğer bizimki dünden hazırmış bu revizeye:)

Denemeden bilemeyiz, haydi sıva kolları, sen de yapabilirsin? 
Önemli olan inanman ve istikrarlı olman...Omuzları hiç düşürmeden..
Yardıma ihtiyacın olursa ben yine buralardayım:)

Zehra G. Ölmez
Tatlı rüyalar olsun...









6 yorum:

ezgi dedi ki...

Merhaba yazınızı okuyunca kendimi buldum gerçekten. Benim kızımda çıt sesine uyuyan uyumak bilmeyen kolik ve il 5 ayı bize sancılı geçirmişti :) Ancak yaşayan anlar bir çocuk sese alışmıyorsa alışmıyor şuan 2,5 yaşında ve hala aynı eskisi gibi olmasa da yine de hassas o uyurken biz pek bişi yapamıyoruz malesef :) Allah analı baalı büyütsün maşallah diyelim sevgiler :)

Adsız dedi ki...

Merhabalar,ne kadar sürede alıştı yani kaç gün sürdü ve ağladığında benim bebeğim 4 aylık sırtüstü yatıyo nasıl rahatlatabilirim. Bugün çok uykusu varken denedik
45 dk boyunca hiç susmadı ağladı, yanına hiç gitmedim çok ağlamaya öksürükte eklenince korktum kucakladım oynamaya devam ettik uyumadı. Ne yapcam ağladığında nasıl sakinleştiricem bilemedim

Zehra Ne Söyler* dedi ki...

Merhaba ezgi, çok tesekkur ederim:) gercekten oyle ama masallah siz artik cok yol katetmissiniz. İnsallah bu durum artik azalarak devam eder. Sevgiler

Zehra Ne Söyler* dedi ki...

Merhaba Adsiz, aglayarak uykuya dalmasi 1 hafta surdu. Sonrasinda artik inleyerek cok kisa bir surede uykuya daliyor. Sirtustu uyuyorsa sadece pispis diyerek rahatlatabilirsiniz. Yalniz 4 ay, ferber yontemini uykulamak icin biraz erken bir donem diye biliyorum, belki 5-6. Aylari bekleseniz bebegin adapte olmasi kolaylasabilir. Yalniz 45dk. hic gitmemek dogru degil. 5dk. da bir yanina gitmeniz lazim. Ve odada 2-3dk durup pispis deyip cikmaniz lazim. Ertesi gun sureyi 5dk. Daha uzatip 10dk. bir iceri girmeniz lazim. Hergun iceri girme surenizi 5dk. Uzatmalisiniz. Bebegi yalniz birakarak uyumasini beklemek ferber yontemine gore dogru olmuyor cunku. Bebek bu surecte" annem yanimda beni birakmadi" mesajini almali. Bu yuzden odaya aralikli olarak girmek gerekiyor.
Biraz zamana birakin ve bir sure sonra yeniden deneyin bence. Her bebegin buna hazir olma vakti ayni olmayabiliyor. Deneyerek dogru zamani bulabilirsiniz. İnsallah bu surec hem sizin hem bebeginiz icin kolay olur. Sevgiler

başak pdr dedi ki...

Bu yontemi cok dusundum ama baslayamadim aglayarak uyumaya alismak bu ogrenilmis caresizlik bir sure sonra aglamaktan vazgecmesi.adem gunesi biliyorsunuzdur mutlaka o da 2 yasina kadar anneyle uyumayi siddetle tavsiye ediyor.bebeklik donemi cok zor bir donem Allah butun annelere sabir ihsan etsin

Zehra Ne Söyler* dedi ki...

Amin kesinlikle katiliyorum zor bir donem gercekten. Ferber yontemine karsi duran bircok pediatri uzmani, psikolog, cocuk gelisimi uzmani var tabii. Tamamen tercih meselesi bu. Su an yazdigim gibi sadece ilk gun direndi ve agladi. Onun disinda 3-4 gunde zaten alismisti. Bu caresizlik degildi pek. Uykusu geldiginin o da farkina variyor ve direnmeden uykuya gecmeyi ogreniyordu. Yani bir ogrenme sureciydi 3-4 gun.Tabii ki bu benim anne gozuyle gozlemim ve hissettigim sadece. Su anda uykusu varsa hic direnmiyor ve uyuyor. Ama uykusu yoksa bana bunu hareketleriyle aglamadan ifade ediyor. Bence bu noktada gozlemlerle bebegin anlattiklarina dikkat etmek gerek. Yoksa onu caresiz birakip saatlerce aglatmayi desteklemiyorum kesinlikle.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
);