29 Eylül 2015

Ateş düştüğü yeri değil 'Sadece' düştüğü yeri yakarmış...

Şehit haberleri arka arkaya yağarken, ben duyarsızca, hiç empati yapamadan -çok yazık ki- belki de üzülür gibi yapmışım. Vah vah deyip acımışım geride kalanlarına, bir film bir dizi gibi seyredip öylesine kapatmışım, sonra da hiç hatırlamamışım...
***

2 yıl önce kurban bayramında tüm aile bir aradayken -aptala malum olmuştu belki de- bu fotoğrafı çekilmek için öyle ısrar etmiştim ki... Zorla herkesi toparlayıp evdeki diğer misafirlerden birine rica edip bu kareye gülümsetmiştim herkesi... 2 yıl sonra bir kurban bayramını geride bıraktık ve artık bu karede kocaman kahraman bir şehit gülümsüyor. 

Allah bu kareden birini çıkardı, birini ekledi...

Ateş sadece düştüğü yeri yakıyor bilemezsiniz çünkü bende bilmiyordum. Ben doğum yapmadan bir gün önce hiç enişte demediğim hep abi bildiğim adamın, hamile olduğum için gidemediğim cenazesini televizyondan seyrederek uğurladım. 

İşte oradaydı ablam...Hani başkalarını seyrederken ne kadar da rahatmışım meğer. 

Siz hiç ablanızı tabuta sarılmış ağlarken gördünüz mü? 
Peki yeğenlerinizin gözlerine bakmaya korktunuz mu hiç?

Ailesiyle son kez uyuduğu ve vedalaştığı ev, benim evimdi... Güle oynaya yolcu edip ablama 'ayrıldığın gibi kavuş' demiştik. Öylesine demiştim!

Acı haberin düştüğü gün yine bizim evdeydik. Pazar vardı o gün, annemle ablam mutfakta pazardan aldıklarını yerleştiriyorlardı. Annem 'Allah ağız tadıyla yedirsin.' Diyerek yerleştiriyordu. Hep derdi. Ben öylesine sanırdım. Pazartesi apar topar gittiler cenaze için. Dolabı açtığımda ağlamaya başladım, annem neden öyle diyordu işte o zaman anladım. 

Ve bayram dedik ya... Babam her bayram  elini öptükten sonra 'Allah her seneye sağ etsin.' Derdi. Çocukluğumdan bu yana bunu hep öylesine sanırdım. Son kurban bayramımızdaki bu fotoğrafa bakınca anladım öylesine olmadığını...

Acı düştü düşeli artık öylesine söylediğim, öylesine söylendiğini düşündüğüm herşeyin öyle olmadığını anladım ben. 27yaşımda anne oldum ve kavuşmaların da ayrılıkların da kimden geldiğini henüz anlayabildim. 
Ölümü yakıştıramadık kendimize ve sevdiklerimize. Dünyaya çok yapıştık, alıştık... Bu bir yolculuktu ve abimin bileti bizlerden önceydi... 

Söylenecek çok şey var ama neyse...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
);