Ateş düştüğü yeri değil 'Sadece' düştüğü yeri yakarmış...

Şehit haberleri arka arkaya yağarken, ben duyarsızca, hiç empati yapamadan -çok yazık ki- belki de üzülür gibi yapmışım. Vah vah deyip acımışım geride kalanlarına, bir film bir dizi gibi seyredip öylesine kapatmışım, sonra da hiç hatırlamamışım...
***

2 yıl önce kurban bayramında tüm aile bir aradayken -aptala malum olmuştu belki de- bu fotoğrafı çekilmek için öyle ısrar etmiştim ki... Zorla herkesi toparlayıp evdeki diğer misafirlerden birine rica edip bu kareye gülümsetmiştim herkesi... 2 yıl sonra bir kurban bayramını geride bıraktık ve artık bu karede kocaman kahraman bir şehit gülümsüyor. 

Allah bu kareden birini çıkardı, birini ekledi...

Ateş sadece düştüğü yeri yakıyor bilemezsiniz çünkü bende bilmiyordum. Ben doğum yapmadan bir gün önce hiç enişte demediğim hep abi bildiğim adamın, hamile olduğum için gidemediğim cenazesini televizyondan seyrederek uğurladım. 

İşte oradaydı ablam...Hani başkalarını seyrederken ne kadar da rahatmışım meğer. 

Siz hiç ablanızı tabuta sarılmış ağlarken gördünüz mü? 
Peki yeğenlerinizin gözlerine bakmaya korktunuz mu hiç?

Ailesiyle son kez uyuduğu ve vedalaştığı ev, benim evimdi... Güle oynaya yolcu edip ablama 'ayrıldığın gibi kavuş' demiştik. Öylesine demiştim!

Acı haberin düştüğü gün yine bizim evdeydik. Pazar vardı o gün, annemle ablam mutfakta pazardan aldıklarını yerleştiriyorlardı. Annem 'Allah ağız tadıyla yedirsin.' Diyerek yerleştiriyordu. Hep derdi. Ben öylesine sanırdım. Pazartesi apar topar gittiler cenaze için. Dolabı açtığımda ağlamaya başladım, annem neden öyle diyordu işte o zaman anladım. 

Ve bayram dedik ya... Babam her bayram  elini öptükten sonra 'Allah her seneye sağ etsin.' Derdi. Çocukluğumdan bu yana bunu hep öylesine sanırdım. Son kurban bayramımızdaki bu fotoğrafa bakınca anladım öylesine olmadığını...

Acı düştü düşeli artık öylesine söylediğim, öylesine söylendiğini düşündüğüm herşeyin öyle olmadığını anladım ben. 27yaşımda anne oldum ve kavuşmaların da ayrılıkların da kimden geldiğini henüz anlayabildim. 
Ölümü yakıştıramadık kendimize ve sevdiklerimize. Dünyaya çok yapıştık, alıştık... Bu bir yolculuktu ve abimin bileti bizlerden önceydi... 

Söylenecek çok şey var ama neyse...

Yorumlar

Şehit yarbay'ın memleketimden olduğunu biliyordum ama senin enişten olduğunu duyunca şok oldum.. İnanır mısın, şuan ağlamamak için zor tutuyorum kendimi, sizin hissettiğinizin belki milyonda biri bile değil benim hissettiğim ama inan öyle derinden hissettim ki.. Resime baktım, şehit haberini yeniden izledim internet haberlerindeki videodan, ablanın o vaziyetini gördüm... Söylenecek dünyalık kelam yok hakikaten.. İnna lillahi ve inna ileyhi raciun.. Rabbim El-Kahhar ismi celili hürmetine kahr-u perişan eylesin teröre en ufağından en büyüğüne kadar yardım ve yataklık edenleri...
sümeyra eryıldız dedi ki…
ahhh ki ne ahhh allahım sabırlar versin ...bize düşen tek cümle bu kaldı artık...her şehit haberinde istemsiz düşer oldu yaşlar... gidene mi ağlasak kalana mı...allah kalanlara sabırlar versin... konuşmak .yazışmak istersen ben buradayım arkadaşım...
ÖZLEM TURAN dedi ki…
Allahım rahmet etsin. Cennette sizlere şefaatçi etsin inşallah. Takdir Allahtan...
Yazınızdan çok etkilendim başınız saolsun. Haberlerde denk geldik Yarbay İlker Çelikcanın şehit olduğuna ama takibinde bulunduğum bir blog sahbinin akrabası olduğunu duymak ayrıca üzdü beni .. Allah geride kalanlara dayanma gücü versin şehidinizin de mekanı cennet olsun Rabbim Efendimize komşu olan kullarından eylesin..
Merve Sevim dedi ki…
insan başına gelmeyince anlamıyor , hissedemiyor belki de.. Allah rahmet eylesin, kalanlara sabır versin..

Popüler Yayınlar