05 Haziran 2015

ANNE Mİ OLUYORUM? Hafta Hafta Gebelik Halleri- İlk 3 ay 1.trimester

Merhabalar :)
Yazının başlığından da anlaşılmıştır bu uzun aranın sebebi. Evet tam da öyle...Ben anne oluyorum!Öncelikle her günü apayrı duygularla süren anneliğe yolculuğumu burada da paylaşmak istedim ve her hafta küçük notlar alarak 9 ayı üç bölüme ayırdım. Yeni hamileler ve anne adaylarına faydalı olabilir, olmazsa da burada benden ve bebeğimden bir anı olarak kalsın dedim.
Yazılarımdaki tüm hislerimi ve bu süreci isteyen herkesin yaşaması için en içten şekilde dua ediyorum. Rabbim nasib etsin inşallah.

Şu anda 25.haftadayım. Artık blogumda da paylaşmanın zamanı dedim ve ilk üç aylık gebelik sürecimde neler yaşadım aşağıda sizlerle...

Bu kış İstanbul'daki en yoğun karlı günden bir kare...Muhtemel birkaç saat önce kusmuştum:(



4.hafta: İçimde gelgitler yaşıyorum. Evet hamileyim... Yok yok değilimdir... Test yapsam, yok ya daha erken. İçim içime sığmıyor meraktan. Başka hiçbirşey düşünemez hale geldim. Tek soru-tek cevap... Hepsi bu. Gebelikhesaplaması.com sitesine son adet tarihimin ilk gününü ve adet aralık sayımı yazarak hamileysem kaç haftalık olduğunu hesapladım. Eğer doğruysa 4.haftalıktı. Adet günü gecikmesi dışında hiçbir belirti yok.

5.hafta: Hafta başlarken merakımın daha fazla önüne geçemeyip test yaptırmaya karar verdim. Evde yapılan idrar testlerinde hata payı olduğundan kan testini (beta-hcg) tercih ettim. Değer 50'den yüksekse hamileydim. Ve değer 802.40 çıktı. Evet hamileydim. Kalbim yerinden çıktı ve başımın üstündeydi sanki. Eve gelince hemen şükür namazı kıldım. Bize bir emanet gönderiyordu, ona sahip olabilmek nasıl nasıl bir duygu olacaktı??? O gece uykuya dalmak çok zor oldu. Beta-hcg değeri 48 saatte bir iki katına çıkması gereken gebelik hormonunu ölçen test. Yani testin belirli aralıklarla tekrar edilmesi önemli. Bende bundan sonra iki kez daha yaptırdım. Artış olması gerektiği gibiydi, buna seviniyordum.  İlerleyen günlerde internetteki bilgi yığınlarını ve herkesin farklı tecrübelerini okudukça içimdeki mutluluk yerini huzursuzluk ve gerginliğe bıraktı. 
Okuduklarıma göre, beta-hcg degeri hamile olduğunu gösterse bile bu gebelik kimyasal yani dış gebelikte olabilir. Böyle bir durumda gebelik kısa sürede düşükle sonuçlanacak ya da kürtajla alınması gerecekti. Diğer bir konu, bebeğin haftalık gelişimini doğru tamamlayamaması sonucunda gelişememesi ve gebeliğin kürtajla sonlanması gerektiği. Tabii ki bunlar gerçekler, yani insanların tecrübe ettiği şeyler fakat herkesin başına böyle durumlar gelmeyebilir. Benimki tabii ki ya benim başıma da gelirse endişesi...
Bu endişenin (düşük riskinin) aslında ilk 3 ay yani 1.trimester boyunca süreceğini öğrenmemle artık kara kara bu süre nasıl geçecek diye düşünmeye başladım. 
Bu arada normalde sürekli olarak demir eksikliği sıkıntısı çektiğim için aile hekimime sık sık kontrole gidiyorum. Hem bu durumu paylaşmak hemde yeni bir demir depoları kontrolü için aile sağlığı merkezine gittim. Gebelikle ilgili kontrol testleri ve demir depolarımla ilgili testler yapıldı. Demir depolarım normal düzeye geldiği için ve gelecek dönemde mide bulantısı sebebiyle demir ilacının midemi rahatsız edeceğinden doktorum ilacı kesti. Sadece Folik asit içmeye devam et dedi. Folik asit gebelik öncesi ve 1.trimesterda bebeğin gelişimi için çok değerli olan hatta olmazsa olmaz bir vitamin. Ben gebelik öncesinde kan ilacımda üçlü olarak B12-Demir-Folik asit bulunduğundan kullanmış oldum. 

Bu sürede içime su serpecek nokta ise bebeğin kalp atışlarını duyma ihtimalimiz olan 6.hafta, ilk doktor randevumuz olacak. Bu arada saclarımdaki yaglanmaya anlam veremiyorum. İnanılmaz sıklıkta (sık idrar) wc seyahatlerim başladı. Özellikle gece işkence gibi...

6.hafta: İlk doktor randevumuz cuma günü. Giderek heyecanlanıp, gerginleşiyorum. 4. ve 5. Haftalarda internetten yaptığım araştırmalarla ilk randevu için hastane ve doktora karar verdim. Medicana Beylikdüzü-Op.Dr. Mehtap Derelioğlu. Doktorun yanına girmeden tansiyon ölçümü yapılıyor. Artık nasıl kendimi kastıysam tansiyonum yüksek çıktı. Neyse besmeleyle girdik doktorun yanına. Güler yüzü, odadaki hoş koku, nazik soruları, üslubu, odadaki düzen ve temizlik jinekologlara karşı ön yargımı kırmamı sağladı. Aile hekimimin yaptığı test sonuçlarını ve beta-hcg test sonuçlarımı da yanıma almıştım. Tabii öncesinde yapılan testlerin olması doktorun daha detaylı konuşabilmesini sağladı. Kilo ve boyuma bakıldı, ailedeki kalıtsal hastalık vs. Olup olmadığını konuştuk. Geldik en heyecanlı bölüme... Ultrason..."evet gebelik kesesini görüyoruz. Bakalım kendini bize gösterecek miii? Eveeet işte orda
hani şu pır pır hareketli görünen mercimek tanesi. Kalp atımları başlamış olabilir ama çok küçük bakalım dobler algılayacak mııı?" Derken güm güm güm güm diye sesi duyuldu. İşte bir mercimek kadar insan yavrusundan çıkan bu kalp atış gümbürtüsü mucizenin ta kendisiydi. Gel de inanma!!! Herkes o an gözyaşlarını tutamaz ya ben de kahkaha atmaya başladım:) İştahım açık ama tuhaf bir hal, eskisi kadar çok yiyemiyorum. Saçlarımdaki aşırı yağlanma ve sık sık wc ziyaretlerim sürüyor. Bu hafta canim çiğköfte istedi. 

7.hafta: Kendimi yataktan kaldırıp koltuğa koltuktan kaldırıp kanepeye atıyorum. Oturduğum her yerde her an uyuyabiliyorum. İştahım iyiden iyiye yok olmak üzere. Sabahları kahvaltılıklardan tiksinir oldum. Sadece çorba içebiliyorum. Günün her anı özellikle mutfağa girince ve çeşitli kokular alınca midem bulanıyor. Bu mide bulantılarına çubuk kraker gerçekten ilaç gibi. Tatlı şeylerden de tiksiniyorum. Çay tiryakisi ben sırf şekerli içtiğim için ondan tiksinir oldum. Elma ve ayvayı hazmedemediğim için kustum. Bir daha da yemedim. Hazımsızlıkla başım belada.  Zaten sadece çorba ve meyve yiyebiliyorum onu bile sindiremiyorum. Turşu yemek hoşuma gidiyor. 

8.hafta: Halsizlik ve uyku halim sürüyor. İştahsızlığım hızla devam ediyor. Yumurta, süt, peynir, et, tavuk, balık vs. ev yemeklerinin birçoğundan tiksinir oldum. Hayatımın her yaşında hep kilo problemi yaşayan, iştahta sınır tanımayan, tokken bile bir şeyler yiyebilen biri olarak bu denli iştahsız ve neredeyse hiç birşey yiyemediğim bir dönem hatırlamıyorum. Şu günlerde kendime inanamaz oldum. 
Hayattan bezmiş gibiyim sanki. Hiç birşey yapmak istemiyorum. Yemek, temizlik, ütü vs. hiç birşey yapamıyorum. Dışarı çıkmak, gezmek ve sosyal hayat sanki işkence. Trafikte kalınca mide bulantılarım katlanıyor ve kusma ile sonlanıyor. Bu hafta canim patates istedi.

9.hafta: Patates kızartması ve biber kızartması, sosyete mantısı, simit ve poğaça yiyebildim. Bu haftanın çorba dışında yemeksel gelişimi hiç fena değil. Sanırım bir tık daha iyiyim geçmiş haftalara göre. 9+3'te ikinci kontrol için doktorun yolunu tuttuk. Birinci gibi olmasa da yine gergindim. Hep bir terslik olacak gibi hissettim. Ama çok şükür gelişimi çok iyiyimiş. 9+5 büyüklüğüne ulaşmış. Hareketlerini gördük, yatıyordu, minyatür bir bebek yani. Tarifsiz bir his...Ben 3 kilo vermişim. Bulantı için tablet verdi. Tek umudum biraz rahatlatması. Bu hafta canim pinkberry yogurt dondurma istedi. 

10.hafta: Eşimin parfüm kokusuna dayanamaz hale geldim. Bu hafta bulantı tableti almaya başladım. Faydası oldu gerçekten. Ama yine de kokular çok etkiliyor. Bu hafta yine birkaç kez kustum. İlaç aldigim icin bulanti gecmis gibi geliyor bosuna icmeyim diyorum icmeyince de beni perişan ediyor. Zor gunler... Allah yardimcim olsun. Kursa gittim, degisiklik iyi geldi ama uzun sure oturmak kuyruk sokumu agrisi yapiyor. Cok fena... Bu hafta canim patlicanli borek ve tarcinli kek istedi. 

11.hafta: Tüm sıkıntılarım tam gaz devam ediyor. Bugün yarın ha geçti haa geçer diye sabrediyorum. Kusmuyorum diyemiyorum. Tablet almama rağmen tuhaf anlarda bir koku bir görüntü hemen öğürmeye başlıyorum. Kendim yapmadığım sürece çorba dışında birkaç farklı şey yiyebiliyorum. Ve böylece ilk üç ayımı sadece kendimle ilgili sorunlarla ćok şükür ki atlatıyorum. 

12.hafta: Okuduklarıma ve doktorumun söylediklerine istinaden bu hafta bu halimin sonlanması ve "hamileliğin balayı" günlerine başlamam gerekiyor. Ama benim bu enerjisiz, bulantılı, iştahsız halim devam ediyor ne yazık ki. Cinsiyetle ilgili hafif hafif meraklanmalar başladı bizde de. Hiçbir cins için aşırı arzu hissetmiyorum. İkisi için de eşit sevineceğime eminim. Beni kim görse kız olur kız diyor:) Kısmet. Benim doktor da 16. Hafta dolmadan ipucu vermiyormuş. Haftaya kontrol var ama cinsiyet için merakımı durdurmaya calışıyorum. Aslında bebeğime ismiyle hitap edebilmek onunla konuşabilmek için cinsiyet için heyecanlanıyorum. Evet her iki cins için de isimlerimiz hazır. Sağlıkla inşallah.

13.Hafta : Bu hafta 3. Muayene haftamizdi. Benim yasadigim olumsuzluklardan cok sükür ki bebegim etkilenmemis. Gelisimi önden gidiyor:) bu yuzumu gulduruyor. Annelik simdiden basladi. Kendini degil sadece onu dusunmek... Cok farkli gercekten. Onun disinda artik folik asit ve bulanti ilacini kullanmayi biraktim. Multivitamin ile devam edecegim. Ve ikili test( Down sendrom testi) yaptirdik. Cok sukur sonuclar temiz/normal cikti. Sukurler olsun. Yemem gerekenleri yiyemedigim icin doktorum tatli tatli fircaladi beni. Kussan da yemek zorundasin dedi. Bulanti ve istahsizlik ve zorunlulukla hersey daha zor gidecek gibi... 



9 yorum:

Ruhinaz Parlak dedi ki...

hayırlı olsun inş. Rabbim sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin .

MERYEM DEMİRAY dedi ki...

Allah sağlıkla kucağınıza almayı nasip etsin,yazılarınızı özlemiştim sabah görünce çok sevindim :)

evlilik hikayesi dedi ki...

Çok güzel yazmışssın çok duygulandım ve çok heycanlandım allah sağlıklı bir şekilde kucağınada almayı nasip etsin

miss lovebird dedi ki...

Sağlıcakla kavuşursun bebeğine inşallah.Hayırlı olsun :)

pembe lila dedi ki...

Selamün aleyküm Zehracım çok sevindim tatlım :) Allahım analı babalı büyütsün hayırla afiyetle tamamına erdirsin kucağına aldırsın bebeğini :) Merak ediyordum uzun zamandır belki yazmışsındır diye girdim baktım çok mutlu oldum canım ya,Allah kolaylık versin hamilelik gerçekten çok zor bi dönem benim için öyleydi en azından çok şey atlattık bebeğimle Rabbim seninkini afiyetle tamamlasın sonuna kadar amin:)Ay doğunca öyle seveceksinki onu hiç bişey onun sevgisini geçemeyecek ne güzel :)Rabbim olmayanlara da vesin tez zamanda amiiin,gerçekten hayatta tadılacak en güzel duygu annelik :)İnsan netten bilgi öğrenmek için giriyor ama daha çok endişelenip sinirleri bozulabiliyor benimde öyle zamanlarım oldu sen kişilerin dediklerine kulak asma doktoruna sor gerekirse ,herkes farklı geçiriyor hamileliği çünkü,son trimestera girecekmişsin hayırlı olsun inşaAllah Rabbim kolaylıkla doğurup kucağına almak nasip etsin pamuğunu ;)

gulihanblog dedi ki...

hayırlı olsun inşallah Allah hayırıl evlat eylesin

Adsız dedi ki...

Çok sevindim yazınızı görünce instagramda sizi takip ediyordum ama şimdi yoksunuz..çok keyifliydi ya da varsa hesabınız yazarmisiniz?

tuğba yıldırım dedi ki...

Zehraaaa selamunalykum :) bayadir girmiyordum sosyal medyaya merak ediyordum seni sonra buraya geldim bu haberi okuyunca nasil sevindim , hayirli olsun. Mubarek olsun insaAllah Rabbim hayirli evlat kilsin. Saglicakla kucagina al minik Harunu :) selametle sevgiler.

Dolunay dedi ki...

Ara ara bakiyodum bloguna ama uzun suredir yazmadigindan bende uzun zamandir bakmiyodum bugun oyle bi bakiyim dedim icimdende nasil dua ettim insallah yazmistir insallah yazmistir diye 😄seni gizli gizli hep okuyrm ilk defa da yaziyorum..cok cok sevindim hayirli evlat olsun insallah..saglikla afiyetle kal ozletme kendini

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
);