09 Aralık 2014

Kayınvalideye "anne" demek!

Bu başlık bile insanı ipe götürebilir bizim toplumumuzda.
Olsun, haydi biraz cesaret.
Kimsenin tavuğuna 'kişt' demeden, etliye sütlüye bulaşmadan bu konuyu bir masaya yatırıp dertleşelim. 

Şimdi kimler var bu satırları okumaya gelen bir görelim bakalım...
Çok yıllık evliler, az yıllık evliler, yeni evliler, çoluklular, çocuksuzlar, nişanlılar, adayı olanlar ve bu taraklarda hiç bezi olmayanlar...
Hepimiz bu konu hakkında bir iki cümle kurarız ama di mi? 
Çünkü öyle konulardan biri ki bu, toplum tarafından alttan alttan işlenmiş, hele bir "demedin mi" dokuz köyden kovduracak bir hadise.

Aşık olduk, çok sevdik ve günler gelip de o ciddi anlara dayandı mı, hayatında hiç bilmediğin, görmediğin, paylaşımda bulunmadığın, sana hakkı geçmemiş, senin hakkının geçmediği vs. kısaca henüz tanıdığın insanlara gereksiz bir samimiyet duyman istenir, beklenir. 
Bununla da kalmaz ona 'anne' demen istenir. Ne zaman diyeceksin diye her an her ortamda gözüne bakılır, ona hitap etmen için sürekli ortamlar oluşturulur. Ve 'anne' diyebilirsen takdir, diyemezsen aforoz edilirsin. Bu çok net! 

Aramızda eminim bu konuda çok farklı hikayeleri, paylaşımları olanlar vardır.

Ahh ne zor şeydi! Şu bir gerçek anne özel bir kelime. Ve sadece bir kişiye ait. Başkasına her anne dediğimde kendi anneme vefasızlık, haksızlık, hiyanet ediyormuş hissi, içimde hala devam eder. 

Tuhaf ve insanın iç dünyasını özellikle ilk günlerde alt üst eden bir durum. Alışmak gibi birşey aslında (benim için) sözkonusu değil. 

Aslında bir de şu açıdan bakmak lazım. 
Laf ağızdan çıkar, çıkar da tatlı diyince ağzın tatlı olmaz ki. Yani hangi hislerle anne dediğin çok önemli. Yani gerçek annene anne derkenki hislerinle kayınvalidene anne derkenki hislerin asla bir değil. Bu yüzden de toplum baskısı işin sadece yüzeysel kısmıyla ilgili. Aynı duygularla anne demedikten sonra... Önemli olan iç huzurun ve kendini bu açıdan rahat hissetmen. 

Benim fikrim şu ki, eğer evlendiğiniz kişinin ailesi ve çevresi sizi rahat bırakıp baskı yapmayacaksa ( ki bu nadir olur) anne demeyin! Kelime israfı olmasın:)
Lakin evlendiğiniz kişi, ailesi ve çevresi sizden bunu bekliyor ve istiyor, görünmez bir baskı hissediyorsanız ( çoğunlukla böyle olur) anne demenizi öneririm. Direnmeniz, çok sevdiğiniz ve hayatınızı birleştirdiğiniz insanı arada bırakıp, üzebilir. 

Ben mi üzeleyim demeyin işte, bundan önceki paragrafta söylediğim gibi hangi hislerle bu kelimeyi söylediğinizi kimse anlayamaz. O yüzden, söyleyiverin... 

İşin en zor kısımlarından bir diğeri de kötü kayınvalide-iyi kayınvalide ayrımında anne deme vakası...

Yani kayınvalideye anne demek zordur ama kötü kayınvalideye anne demek çok zordur. Allah yardımcınız olsun.

Ve şunu da eklemek istiyorum bu konuyla ilgili can alıcı bir örnek...
Geçen gün bir arkadaşıma gittim. (Halasının oğlu ile evli) Kayınvalidesi (yani halası) da oradaydı. Ona "hala" diye hitap ettiğini görünce içsel bir coşku yaşadım ve ona "Çok şanslısın ya keşke bende kayınvalideme hala desem." diye trajikomik bir cümle kurdum :) Oradan çıktığımda da aklıma arka planı geldi...
Bu arkadaşım çok genç yaşta ve kısa bir süre önce annesini kaybetti. (Mekanı cennet olsun) Böyle bir durumda ve bu kadar da genç bir yaştayken başka birine "anne" demek zorunda olsaydı, bu çoğumuzun anlayamayacağı kadar zor olurdu değil mi? Ama Allah ona kaldırabileceği yükü vermişti. Çünkü bizi bizden iyi bilen o.

Rabbimiz bizi yaratan ve sıkıntıları bize gönderendir. Biz ne kadarını kaldırabiliriz, ne kadarını kaldıramayız yine en iyisini o bilir. Allah bize kaldırabileceğimiz yükü verir. 

Bu yüzden evlilikteki sorunlar olsun ya da hayatımızın diğer her yönündeki sıkıntılar olsun sadece şunu bilmek ve sonsuz inanmak lazım. Sıkıntı bize O'ndan geliyor ve O bize sadece kaldırabileceğimiz kadarını gönderir.

Dökün eteğinizdekileri bakalım, bizbizeyiz :)

Hiç kimsenin başkası olmaya çalışmadığı hayatlara gelsin bu yazı, sevgiyle.

Fotoğraf: Sadece aşk olan günlerden, "kayınvalide" yok iken (manidar)


Bu da içimden geldi:)





Zehra Görgülü Ölmez




16 yorum:

Adsız dedi ki...

merhaba arkadaşlar..1,5 yıllık evliyim.. kayınvalideme anne derken pek zorlanmadım, benim asıl sorunum şu; biz kayınvalidem ile aynı binada oturuyoruz..ve benim evimin anahtarı onda mevcut :( bu durum çok canımı sıkıyor,eşime göre bu çok normal. ben çalışan biriyim. sabah evden 7de çıkıyorum akşam 8de giriyorum. ve her sabah yatağımı toplayamayabiliyorum :( dün ben yokken eve girmiş kayınvalidem. yatak odamı havalandırmış ki kapının önüne krem kutusunu koyduğundan anladık bunu. eşim sordu ve evet ben girdim ne oldu ki dedi kayınvalidem. bundan rahatszlğmı eşime ifade edince de ben suçlu oldum.tartıştık.. ve annesine tek bir laf demedi..bu akşam eve gidip anahtarımı almayı planlıyorum..sizce yanlış mı yaparım?

~♡ηυяѕαℓкιмι™ dedi ki...

6 yıllık evliyim, çocuğum da yok :)
Hiç bir defa demedim, demem de..
İçime sindiremedikten sonra..

Yasemin Y. dedi ki...

Tam içimden geçenleri dökmüşsünüz. Annem varken başka birine nasıl anne diyebilirim ki ? Teyze desen olmaz hala desen olmaz. 1 buçuk ay sonra nişanım var ve ben kayınvalidemi çok sevsem de o iki hece ona karsı ağzımdan çıkamıyacak gibi. Hadi hayırlısı

Adsız dedi ki...

16 yıllık evliyim,yıllarca hiç gocunmadan gayet rahat anne dedim kayınvalideme.Ama o hep benimle kendini kıyasladı,hatta kıskandı.Eşimin annesidir dedim sustum,alttan aldım.Ama artık çok bunaldım,boyumu geçkin kızlarım olmuş,ekonomik özgürlüğü olan 40 yaşına dayanmış bir kadınım.Artık kayınvalidem dahil kimseyi umursamıyorum,anne falan da demiyorum biraz da o üzülsün,nasıl oluyormuş görsün:(

pembe lila dedi ki...

Çoğunluğun bam teline dokunan bir yazı olmuş güzelim bazı kısımları güldürdü bazı kısımları eveeet dedirtti:)Hayat işte bizim yaşamamız gereken kaderler var ve kaderimizde evlilik varsa kayınvalide de mevcut ise ona "anne" demekte beklenilen bir olgu sevsin veya sevmesin bütün kayınvaldeler bunu bekler ,benimki başkasına ondan bahsederken bile kayınvalidem dememden pek hoşnut olmazdı anne demem daha sıcak geliyor sanırım "annem desen olmazmı derdi":)Ben zorlanmadım çok şükür ama bu durum yüzünden zorlanan ailede kavga çıkan kimseleri tanıyorum,çok doğru yazmışsın eğer ailede beklenen bir şeyse bu kelime manası kendinize göre nasıl olursa olsun söylenmeli bence de;oda eşinin annesi eşini doğurup büyüten kimse bu şekilde bakınca çokta zor olmuyor :)Şahsen ben eşimin benim anneme kayınvalide yada başka şekilde hitap etmesini istemezdim zoruma giderki benimde onun annesine bu şekilde davranmam onun zoruna gider,o yüzden evlilikte özveri ve empati muhakkak lazım.Kadın olarak bizler yuvayı ayakta tutmakla daha çok yükümlüyüz, o yüzden ortalığı yatıştıran düzelten de genelde bizler oluyoruz,genelde erkekler yuvayı daha kolay parçalıyor,demirden leblebileri yutuyoruz ne zorlukları aşmaya çalışıyoruz.Eşimizi seviyorsak ve yuvamızda sorun çıkmasını istemiyorsak istemediğimiz halde birçok şeye eyvallah diyebiliyoruz bu kadınların çoğunun kaderi ne yazık ki.Annanemin bir lafı vardır"Kadınmısın garipmisin?" diye yani bir çok şeyi çeken yükü sırtlayan gariban kalan genelde kadınlar oluyor demek:)Bu durumda çoğu kimse için zor ama empatiyle biraz daha kolaylaştırılabilir bence karşımızdakilerde bundan hoşnut olacaksa bence söylemeye değer... :)

Adsız dedi ki...

8 yıllık evliyim baştan söyeleyemedim aynı bu anlattığınız duygularla halada söyleyemiyorum belki 1-2 kere telefonda konuşurken demişimdir ama yüzüne karşı hiç anne demedim ama en son bayramda 5 yaşında oğlum var ortada hiçbişey yokken konusu hiç aramızda geçmemişken kahvaltıda sessizlikte vardı anne sen babaanneme ne diyosun dedi ilk başta anlamadım ne sorduğunu oğlum açıklama yapma gereği duydu yani annemi diyosun ne diyosun :)))) o anki şokumu anlatamam tabiki anne diyorum diye geçiştirdim ama herkes de pis bir gülümseme oldu özellikle eşimde :)

Elif dedi ki...

7 yıllık evliyim ve sözlendikten sonra anne demeye başladım.Bekarken bende çok zorlanacağımı düşünürdüm ama hiç öyle olmadı gayet rahat birşekilde anne-baba diyebiliyorum.Eşimin ailesiyle evlilik öncesi ve sonrası dönemde hiç problem yaşamamış olmamda bunda etkili olmuşdur sanırım. Kendi canımm anneme dediğim gibi anne diyor muyum bilmiyorum ama gayet içten gelerek söylüyorum:)

Adsız dedi ki...

Kayinvalideme ilk anne deme teşebbüsümde agzimdan annn GB bisey cikmisti -ne kismini öyle bi yuvarlamistm ki kadin ne diyo gelin diye suratima bakmisti. Yuvarlaya yuvarlaya alistik:(

Zehra Ne Söyler* dedi ki...

Merhaba adsız1, benim bu durum için nacizane önerim şu olabilir sadece. Eşinizle kesinlikle tartışma ortamı oluşturmadan mümkünse sakin bir zamanda, mahremiyet sebebiyle boyle bir durumu istediginizi anlatmaya çalışın. Kişiler kim olursa olsun yani bu sizinde anneniz babanız da olabilirdi ama önemli olan eviniz mahrem yeriniz ve siz evde değilken eve birilerinin çıkması hiç doğru değil. Eşinizin bu marem algısını oluşturması gerekiyor. Tabii bu öyle kolay olmaz ama zamanla olacağına ve sizi anlayacağınıza inanıyorum. Allah yardımcınız olsun. Sevgiler

Zehra Ne Söyler* dedi ki...

Merhaba nursalkımı, iyi yapmışsın, bu konuda eşinle papaz olmuyorsan sorun yok. Kesinlikls sana katılıyorum. İnsan hissettiğini yaşamalı.

Zehra Ne Söyler* dedi ki...

Merhaba Yasemin, şimdiden evliliğin hayırlı olsun inşallah:) evet gerçekten söylemek zor bence de fakat önemli olan eşinin tutumu. Eğer zorlanırsan ve sana destek olursa kendini daha rahat hissedersin. Ama önemli olan eşinle bu konu için aranı bozmaman bence. Sevgiler

Zehra Ne Söyler* dedi ki...

Merhaba Adsız2, sizi çok çok iyi anlıyorum. Kayınvalidelerin buyuk cogunlugundaki bir sorun bu kiskanclik. Sanki oğlunu degil de kocasini paylasmis hissi yasiyorlar. Bu da evlilik hayatlarindaki eksiklikten kaynaklaniyor bence. İs kotu niyete vardiginda artik insanin icinden hicbirsey gelmiyor. Cok haklisiniz. Allah sizin durumunuzu yasayan herkesin yardimcisi olsun insallah. Sevgiler

Zehra Ne Söyler* dedi ki...

Merhaba ablacım:) çok sağol evet birazcık cesaret isteyen bir yazıydı. Biraz da tecrübe isteyen bir yazıydı bir süredir aklımdaydı bu zamana kısmetmiş:) açıkçası ben benim anneme anne demesini beklemedim. Ama tabii evlilik farklı kültürler ve isteklerin konuştugu bir ortam. Bu yuzden beklentisi olan insanlar kendileri diyebiliyor zaten. Cok sukur sen kolayca basarabilmissin. Allah zorlananlarin yardimcisi olsun insallah. Sevgiler:)

Zehra Ne Söyler* dedi ki...

Merhaba Adsız3, gerçekten çok güldüm:) çocuklar bilinçaltı gibi, neyi ne zaman ortaya dökecekleri hiç belli olmuyor. Bu durumda tam öyle olmuş. Üzerinizde bu hassasiyetiniz için bir baskı oluşturmuyorlarsa eğer çok da zorlamaya gerek yok. Belki biraz daha büyüyünce oğlunuzla da paylasirsiniz, öpüyorum:)

Zehra Ne Söyler* dedi ki...

Merhaba Elif, yorumun iyi geldi valla. Olumlu yorumlara da ihtiyaç var;) zorlanmaman çok güzel ve hiç sorun yaşamamış olman da maşallah. İnşallah hiç bozulmadan böyle devam eder. Sevgiler

Zehra Ne Söyler* dedi ki...

Merhaba Adsız4, ahh ahh harika bir yere temas ettiniz. Yuvarlaya yuvarlaya alıştık gerçekten. ;)

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
);