18 Aralık 2013

Memleketime Turistik Gezi...Antakya


Herkese keyifli bir selam...

Geçtiğimiz haftalarda evlilik çatısı altın gireli tam 1 yıl oldu.
Evet nasıl geçti anlamadım, anlamadık...Evlilikten öğrendiklerimi başka bir posta saklayıp devam ediyorum :)

Hayat dostumun bana anlamlı hediyesi haftasonu Antakya kaçamağıydı.

Daha gitmeden öyle mutluydum ki...Uzun zamandır Antakya'yı ona bir masal gibi anlatmam ve saklamaya gayret ettiğim özlemim, onun bana bu sürprizine sebep oldu bence.

İnsanoğlu alzheimer hastalığına yakalandığında bile tüm hayatını unutup çocukluğunu hatırlıyor. Neden? Çünkü çocukluk hafızanın en güçlü kayıt yaptığı dönem.


Bende bu biraz daha yoğundu. Her detayı harfiyen hatırlamamı şimdilerde bana verilmiş özel bir yetenek ve şans olarak sayıyorum. İyi ki hatırlıyorum ve şükür ki hiç unutmak istemiyorum.

Hayata gözlerimi açtığım günden sonra tam 12 yıl Antakya da unutamadığım bir dönem geçirdim. Bursa'ya taşınmamızla beraber bu harika dönem kapandı. Bursa'yı sevmememi şimdi biraz daha iyi anladığınızı düşünüyorum.

İnsan memleketine de turistik gezi yaparmış! Biraz buruk olsa da böyle...

Taşındıktan sonra bir kez gidebildim. 16 yaşımda...
Aradan tam 10 yıl geçti şimdi ve ben Antakya gezimde tam 48 saatte 12 yıllık tüm geçmişimi hızlandırılmış olarak her adımımda tekrar yaşadım.

Havaş,apartmanımızı biraz geçince hemen fark edip inelim dedim. O sırada göz yaşlarımı tutmam mümkün değildi.

Esmergil apartmanı...Dönüp dolaşıp gittiğim, genelde sokakta oynayamadığım için bolca vakit geçirdiğim ev.
Giderken herşeyi bıraktığım gibi görmeyeceğimi bilsem de içimde yoğun bir umut vardı.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
);